La Liga - jak zmieniały się zasady przyznawania tytułu mistrza?

Początki ligi i podział tabeli

Pierwszy sezon rozegrano w 1929 roku z udziałem dziesięciu zespołów. Każdy spotykał się z pozostałymi u siebie i na wyjeździe, co dawało osiemnaście meczów na klub. Za zwycięstwo przyznawano dwa punkty, za remis jeden, a za porażkę zero. Pierwszym mistrzem została FC Barcelona, która wyprzedziła Real Madryt.

Tytuł wynikał z regularnej rywalizacji ligowej, bez osobnego finału. W latach 1936–1939 rozgrywek nie prowadzono z powodu wojny domowej. Po ich wznowieniu zachowano zasadę wyłaniania mistrza na podstawie tabeli. Zwiększanie liczby uczestników w kolejnych dekadach wydłużało sezon i zmieniało możliwy do zdobycia dorobek.

Wyjątkiem był sezon 1986/87. Osiemnaście drużyn rozegrało najpierw 34 kolejki, po czym tabelę podzielono na trzy grupy po sześć zespołów. Każdy klub rozegrał jeszcze dziesięć spotkań, zachowując wcześniejsze punkty. O mistrzostwo walczyła najwyższa grupa, a tytuł zdobył Real Madryt. Nadal decydował dorobek punktowy, nie wynik finału. W następnej edycji zrezygnowano z tego formatu.

Reforma punktacji i liczba uczestników

Od sezonu 1995/96 zwycięstwo przynosi trzy punkty zamiast dwóch. Remis nadal daje jeden punkt, a porażka zero. Zmieniło to wagę wyników: wcześniej dwa remisy były warte tyle samo co zwycięstwo i porażka. Po reformie ta druga para rezultatów daje o punkt więcej.

Nie wprowadzono przy tym dodatkowego meczu o tytuł ani fazy mistrzowskiej. Wciąż wygrywa zespół zajmujący pierwsze miejsce w końcowej tabeli. Porównując dorobek mistrzów z różnych epok, trzeba więc uwzględnić zarówno system punktacji, jak i liczbę spotkań.

W sezonach 1995/96 i 1996/97 liga liczyła 22 drużyny, a każda rozgrywała 42 mecze. Od sezonu 1997/98 uczestników jest dwudziestu, co oznacza 38 kolejek. Maksymalny dorobek wynosi zatem 114 punktów. To limit wynikający z terminarza, a nie próg wymagany do zdobycia mistrzostwa: wystarcza pierwsze miejsce ustalone według regulaminu.

Równa liczba punktów i końcowa klasyfikacja

Gdy dwa zespoły kończą sezon z równym dorobkiem, znaczenie mają ich bezpośrednie spotkania. Porównuje się bilans tej rywalizacji, w tym różnicę bramek. Jeśli kryteria bezpośrednie nie rozstrzygają remisu, stosuje się kolejne, między innymi różnicę bramek ze wszystkich meczów ligowych.

Podczas kolejki LaLiga wyniki live pozwalają śledzić rezultaty spotkań, lecz bieżąca tabela nie przesądza jeszcze o mistrzostwie. Końcową kolejność ustala się po uwzględnieniu kompletu wyników i kryteriów regulaminowych.

Pokazał to sezon 2006/07. Real Madryt i FC Barcelona zdobyły po 76 punktów. Tytuł przypadł Realowi dzięki lepszemu bilansowi bezpośrednich meczów: zwycięstwu 2:0 u siebie i remisowi 3:3 na wyjeździe. Korzystniejsza ogólna różnica bramek Barcelony nie miała pierwszeństwa przed tym kryterium.

Przy remisie punktowym kilku drużyn porównuje się wyniki w całej grupie zainteresowanych zespołów. Pojedyncze spotkanie ani sama liczba strzelonych goli nie wystarczają do ustalenia kolejności. W trakcie sezonu trzeba też uwzględniać zaległe mecze, ponieważ aktualne pozycje mogą dotyczyć klubów z różną liczbą rozegranych spotkań.

Bukmacherzy prezentowani na stronie fangol.pl to legalni operatorzy działający w Polsce na podstawie zezwoleń na urządzanie zakładów wzajemnych. Gra u nielegalnych podmiotów jest zabroniona i grozi konsekwencjami prawnymi. Hazard wiąże się z ryzykiem i może prowadzić do uzależnienia. Graj odpowiedzialnie. Osoby poniżej 18 roku życia nie mogą brać udziału w grach hazardowych.

Artykuł sponsorowany