Wyszli i nie powrócili...W Lucieniu uczcili pamięć poległych za ojczyznę
Komentarze (2)
Miał czarne włosy, był młody, wysoki, i przystojny...Wychodząc z domu, zostawił rodziców i siódemkę rodzeństwa. Wyszedł i już nie wrócił. Tyle jako małe dziecko zdołał zapamiętać Stasio o swoim bracie Franciszku Kaszewskim.
Po latach na łożu śmierci wołał w agonii własnie Franka. Rodzina nigdy nie znalazła miejsca jego grobu. Poległ w walkach o Niepodległość Ojczyzny w latach 1914 – 1920 na polach chwały wśród innych obywateli ówczesnej gminy Lucień. Dziś w kościele pw. Matki Bożej Różańcowej w Lucieniu odbyło się uroczyste ponowne poświęcenie odrestaurowanej tablicy z pomnika ufundowanego w 1938r przez wdzięcznych rodaków, upamiętniającej 11 poległych mieszkańców gminy.
Przedwojenny pomnik został zniszczony podczas działań II wojny światowej przez nazistów niemieckich, a tablica pamiątkowa została razem z gruzem zamurowana w jednym z budynków. W zeszłym roku udało się ją odnależć. Trafiła w ręce Jacka Liziniewicza, który wraz z historykiem Stanisławem Adamskim przestawili odnalezioną tablicę Wójtowi Gminy Gostynin Edmundowi Zielińskiemu. Ks. kan. Eugeniusz Klonowski w homilii podczas Mszy świętej w intencji pomordowanych w obronie Ojczyzny zauważył, że Bóg, Honor i Ojczyzna są najważniejszymi wartościami w życiu każdego Polaka, które musimy w sobie odnaleźć i pielęgnować. Na pytanie dlaczego tablicę pamiątkową umieszczać w kościele, odpowiedział, że własnie po to należy umieścić ją w kościele, bo Kościół jest gwarantem pielęgnowania tradycji i pamięci o poległych.
Ziemie Lucienia należały niegdyś do rodu Łysakowskich. Na terenie należącym do pałacu lucieńskiego stoi dziś kompleks szkolny oraz kościół parafialny. Zamontowanie tablicy pamiątkowej w kościele stało się okazją, by mieszkańcy Lucienia upamiętnił bratanka właściciela tychże ziem, por. Jana Łysakowskiego zamordowanego w Katyniu w 1940r. Potomkowie porucznika wsadzili dziś dąb pamięci w alei obok świątyni, przy okazji obchodów święta Wojska Polskiego.
W imieniu rodziny dziękuję wszystkim zaangażowanym w ponowne odsłonięcie tablicy pamiątkowej upamiętniającej poległych za Polskę w latach 1914-20.
Barbara Wiktorska, wnuczka brata Franciszka Kaszewskiego
